پوكي استخوان بيماري شايع دوران يائسگي است و حدود 55 درصد زنان در اين دوران دچار اين مشكل هستند. اين بيماري در اثر خروج كلسيم از استخوان و عدم جايگزيني آن به وجود مي‌آيد و به طور طبيعي پس از 20 سالگي شروع مي‌شود، اما تا زمان يائسگي بسيار كند پيشرفت مي‌كند، پس از آن به خصوص در يكي دو سال اول پس از يائسگي پوكي استخوان بسيار سريع مي‌شود و پس از آن با سرعت بيشتري نسبت به قبل از يائسگي پيشرفت مي‌كند.

زنان براي جلوگيري از اين مشكل در 2 مقطع از زندگي بايد اقداماتي را انجام دهند، مقطع اول در سنيني است كه استخوان ساخته و سرشار از كلسيم مي‌شود، يعني در دهه دوم زندگي (10 تا 20 سالگي) كه در اين زمان با ورزش و مصرف مناسب كلسيم و ويتامين D به ذخيره استخواني بايد افزود و مقطع دوم در سنين نزديك به يائسگي و پس از آن است كه با مصرف مناسب كلسيم و ورزش روند كاهش ميزان استخوان را كند كرده و در مواردي با نظر پزشك با مصرف داروهاي مناسب بايد به ساخت مجدد استخوان كمك شود.

ايجاد پوكي استخوان يك پديده طبيعي در سنين بالاست، اما عواملي موجب تسريع آن مي‌شود. اين عوامل شامل: نژاد (نژاد آسيايي)، وزن پايين، جثه كوچك، يائسگي زود هنگام، سابقه شكستگي استخوان، پيشينه خانوادگي، مصرف كم كلسيم و ويتامين دي، مصرف سيگار و الكل، زندگي بدون ورزش، بيماري‌هايي مثل پركاري تيروئيد، پركاري پاراتيروئيد، بيماري كليوي مزمن و مصرف طولاني مدت كورتون است.

برخي موارد گفته شده غيرقابل پيشگيري هستند، اما در بيشتر مواقع اين بيماري قابل پيشگيري و درمان است كه بايد مورد توجه قرار گيرد ؛ مثل مصرف روزانه 1000 تا 1500 ميلي گرم كلسيم و 400 تا 800 واحد ويتامين دي كه كلسيم در لبنيات و ويتامين دي در روغن ماهي و از راه در معرض آفتاب قرار گرفتن به دست مي‌آيد، اما در زمان يائسگي و پس از آن توصيه مي‌شود روزانه حداقل يك كپسول يا قرص حاوي كلسيم و ويتامين دي مصرف شود. همين طور توصيه مي‌شود حداقل 3 روز در هفته هر روز 30 دقيقه با سرعت پياده‌روي انجام شود كه ورزش مناسبي براي پيشگيري از پوكي استخوان است.

پوكي استخوان بيماري بدون علامتي است ودر نهايت به صورت شكستگي استخوان‌هاي مهره يا ران با يك ضربه كوچك خود را نشان مي‌دهد اما برخلاف تصور عمومي دردهاي استخواني و كمر درد و پادردها اغلب ارتباطي با پوكي استخوان ندارند. پس براي تشخيص اين بيماري به بررسي استخوان‌ها از راه راديولوژي نياز است و در تمام زنان بالاي 65 سال بايد انجام شود، همين طور زناني كه يكي از عوامل خطرذكر شده را دارند، بايد بررسي استخوان‌ها را در سنين يائسگي انجام دهند.