شايد تصورش براي خيلي‌ها مشكل باشد؛ فردي كه تا ديروز همه او را انساني پرانرژي، شوخ و شنگ و ولخرج و بسيار دوست‌داشتني فرض مي‌كردند امروز فردي بسيار افسرده، غمگين و بي‌انگيزه باشد. اين دو سر طيف بيماري است كه روانپزشكان آن را با نام اختلال دو قطبي مي‌شناسند. در حقيقت بيماران دوقطبي بيماري هستند كه مجموعه‌اي بسيار پيچيده از علائم باليني روانپزشكي را دارند كه شايد از منظر افراد پيرامونشان فاز شيدايي آنها جالب و دلچسب باشد، اما عواقب و عوارض فاز افسردگي اين بيماري بسيار نگران‌كننده است.

شايع‌ترين علائم بيماري

1 ـ شخص به طرز غيرقابل باوري پرانرژي و شاد مي‌شود. در عروسي‌ها بسيار سرخوش و شاد است و خيلي اوقات كنترل اين حالات نيز از دست وي در مي‌رود و رفتارهايي عجيب از حالات شادي را در خود به نمايش مي‌گذارد.

2 ـ فرد به شخصي بسيار ولخرج تبديل مي‌شود. به اين معنا كه به عنوان مثال صبح از منزل خارج مي‌شود و شب با كوله‌باري خريد با جيبي خالي به خانه برمي‌گردد و خانواده مي‌بيند كه شخص به وضوح چيزهايي را خريده كه اصلا به دردش هم نمي‌خورد.

3 ـ خواب بيمار بسيار كم مي‌شود و به طرز باورنكردني كم مي‌خوابد.

4 ـ خيلي وقت‌ها بيمار تحريك‌پذير و خشن مي‌شود و با كوچك‌ترين استرس، رفتاري خشن و توام با عصبانيت شديد از خود به نمايش مي‌گذارد.

5 ـ در حالت افسردگي قضيه قدري فرق مي‌كند چراكه در اين حالت بيمار بشدت غمگين و افسرده مي‌شود به طوري كه اطرافيان باور نمي‌كنند كه اين همان جوان شوخ و شنگ ديروز است كه همه از شادي زياد او كلافه مي‌شدند.

6 - در حالت سرخوشي و شيدايي خودبزرگ‌بيني شديدي همراه با پاره‌اي توهمات به سراغ بيمار مي‌آيد به طوري كه ديده شده برخي از اين بيماران در اين فاز دست به خودكشي مي‌زنند.

راه‌‌هاي درمان

مهم‌ترين نكته در برخورد با اين بيماران درمان هر چه زودتر اين افراد زير نظر يك روانپزشك است كه بايد در اسرع وقت اين دوره به فراخور شروع و از لحاظ سرخوشي يا افسردگي درمان پذيرد.

اين دسته از بيماران بايد با حمايت همه‌جانبه خانواده‌هايشان صورت پذيرد در غير اين صورت عواقب جبران‌ناپذيري به سراغشان خواهد آمد.