مشكلات لثه و پريودنتال
علت ايجاد التهاب در بافت پريودنتال:
رشد باكتريهاي بيهوازي در دهان همواره خطرساز است. از آنجا كه اين باكتريها در معرض اكسيژن از بين ميروند براي تكثير خود به نواحي خاصي در دهان پناه ميبرند ازجمله به شيار لثهاي (شيار باريكي در محل اتصال لثه به دندان) كه اغلب هنگام مسواك، خوب تميز نميشود. رشد باكتريهاي بيهوازي در اين منطقه بعد از يك هفته عدم رعايت بهداشت، منجر به التهاب لثهاي شده كه به صورت قرمزي لثه نمايان ميشود. به طوري كه رنگ لثه در حاشيه نزديك دندان، قرمزتر از نواحي ديگر است و اين اولين علامت التهاب لثه است.
خونريزي از لثه:
به دنبال تشديد التهاب، لثه حساس و متورم شده و براحتي دچار خونريزي ميشود بخصوص هنگام مسواك زدن يا گاز زدن ميوههاي سفت مانند سيب. در حقيقت خونريزي لثه در اغلب موارد نشانه قطعي عدم رعايت بهداشت توسط فرد يا نحوه غلط مسواك زدن است و تنها راه درمان آن رعايت دقيق بهداشت و استفاده صحيح از مسواك و نخ دندان است. با اين حال محكم مسواك زدن نيز مضر است و باعث تحليل لثه ميشود.
لق شدن دندان به دنبال بيماري لثه:
با گسترش التهاب لثه به استخوان زيرينش، فرد دچار بيماري پريودنتال ميشود. در اين مرحله استخوان نازك دور دندان به آرامي تحليل ميرود و دندان لق ميشود. كنترل بيماري قبل از اين مرحله ضروري است، زيرا اين استخوان ديگر قابل جايگزينكردن نيست و گسترش بيماري منجر به از دست رفتن دندان ميشود. درمان بيماري پريودنتال در موارد پيشرفته نياز به جراحي لثه دارد. همچنين سيگار نقش زيادي در گسترش بيماري پريودنتال و لق شدن دندان دارد.
اللهم اخرجنی من ظلمات الوهم و اکرمنی بنور الفهم