آسپيرين با تجمع پلاكت‌ها در خون تداخل ايجاد كرده، از بروز لخته جلوگيري مي‌كند. از طرفي بر واكنش‌هاي التهابي اثر دارد و از پيشرفت التهاب و بروز تب جلوگيري مي‌كند. به دليل همين اثرات، براي كنترل تب و دردهاي خفيف تا متوسط همچون بسياري از دردهاي مفصلي ناشي از روماتيسم مفصلي استفاده مي‌شود. از طرفي به دليل خصيصه ممانعت از بروز لخته، در پيشگيري از سكته‌هاي قلبي و مغزي يكي از موثرترين داروهاست. آسپيرين بخوبي و بسرعت از دستگاه گوارش جذب مي‌شود.

منع استفاده

در بيماران حساس به آسپيرين همچون مبتلايان به آسم بايد از داروهاي جايگزين استفاده كرد. در بيماري‌هاي خونريزي‌دهنده همچون هموفيلي، كمبود پلاكت خطر بروز خونريزي شديد وجود دارد. اگر بيمار داراي سابقه‌اي از زخم‌هاي گوارشي يا مبتلا به بيماري‌هاي كبدي شديد مانند هپاتيت است بايد با احتياط از اين دارو استفاده كند. قبل از جراحي بهتر است براي مدت يك هفته بيمار آسپيرين خود را قطع كند. در كودكان و نوجوانان مبتلا به عفونت‌هاي ويروسي (آبله مرغان و آنفلوآنزا) استفاده از آسپيرين با خطر بروز اختلال در مغز همراه است.

عوارض

تهوع، احساس سوزش يا آشوب در سردل از عوارض شايع است، اما در صورت بروز عوارضي همچون استفراغ خوني، دفع مدفوع سياه و قير مانند يا واكنش‌هاي حساسيتي بايد بسرعت به پزشك مراجعه كرد.

مسموميت

در صورتي كه بيمار يكباره 200 تا 300 ميلي‌گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن قرص مصرف كند در معرض مسموميت قرار مي‌گيرد. مسموميت با ميزان اندكي از دارو با تهوع، استفراغ، خارش بدن، گرگرفتگي، وزوزگوش و اختلال در شنوايي، تنفس‌هاي تند، تب و تعريق همراه است.

نكات لازم براي بيماران

ـ براي كاهش تحريك دستگاه گوارش مي‌توان دارو را با غذا، پس از غذا يا همراه داروهاي ضداسيد معده (رانيتيدين و شربت معده) خورد؛ البته در شكل روده‌اي دارو نبايد همزمان با داروهاي ضداسيد معده استفاده شود يا اقدام به جويدن يا له كردن دارو كرد.

ـ‌ در بيماران قلبي براي اثر سريع در موقع حملاتي قلبي از آسپيرين معمولي استفاده مي‌شود و لازم است بيمار آن را بجود.

ـ‌ ‌در صورت وجود بوي سركه، دارو خراب شده و نبايد مصرف شود.

ـ مصرف همزمان با ايبوبروفن، پيروكسيكام، ديكلوفناك، مفناميك اسيد مي‌تواند آسيب‌ها و عوارض گوارشي را افزايش دهد.