پایگاه پرستاران دانشگاه بقیه الله(عج)

عوارض شايع شامل حساسيت ‌پذيري به نور و افت قند‌خون است. اما عارضه‌اي كه تهديد كننده حيات است از دست رفتن عملكرد مغز استخوان و كاهش توليد سلول‌هاي خوني(گلبول‌هاي سفيد، قرمز و پلاكت‌ها) است.

شايع‌ترين و مهمترين عارضه‌اي كه افراد مصرف كننده بايد به آن دقت داشته باشند افت قند خون است كه در صورت عدم توجه ممكن است عوارضي جبران‌ناپذير بجا بگذارد.

هر بيمار ديابتي كه در وضعيت رواني، هوشياري و يا عصبي دچار اختلال شود يا در افرادي كه اقدام به مصرف خودسرانه دارو مي‌كنند بايد به مسموميت شك كرده و فرد را به اورژانس رساند. علائم زير دال بر مسموميت بوده و لازم است كه سريعا تشخيص داده شده و اقدامات درماني براي آن شروع گردد:

سوزن سوزني شدن زبان و لب‌ها، گرسنگي، تهوع، خميازه كشيدن، گيجي، بيقراري، عصبي شدن، ضربان بالاي قلب، تعريق، لرزش، ازكار افتادگي يك سمت بدن، تشنج و كما.

نكته مهم اين است كه در افراد با قند خون پايين با تجويز قند علائم سريعا برطرف مي‌شود.

اگر احتمال افت قندخون وجود دارد و بيمار توانايي و تحمل خوردن دارد، درمان با مواد قندي(شربت، آب قند) شروع مي‌شود.

اگر هوشياري بيمار پايين است و نمي‌توان برايش قند خوراكي شروع كرد بايد قند تزريقي سريعا آغاز شود. در بيماران با هوشياري پايين نبايد جبران افت قند را با مواد خوراكي كرد چرا كه ممكن است وارد راه‌هاي هوايي شده و بيمار در معرض خفگي قرار گيرد. در اين شرايط پرسنل اورژانس 115 با تجويز قند تزريقي، سريعا قند بيمار را به حد قابل تحمل مي رسانند. در اين موارد ممكن است پس از گذشت 2 ـ 1 ساعت بيمار مجددا دچار افت قندخون شود؛ بنابراين تمامي اين بيماران بايد به اورژانس منتقل شوند.

ـ‌ دارو را بايد زماني مصرف كرد كه بتوان غذا خورد وگرنه افت قند خون بروز مي‌كند.

ـ‌ بيماران بايد در صورت بروز علائمي همچون خستگي، گرسنگي بيش از حد، تعريق شديد و بي‌حسي در اندام‌ها سريعا قند خون را چك كرده و در صورتي كه قند خون كمتر از 60 (ميليگرم در دسي ليتر) باشد مواد قندي مصرف كرده و به اورژانس 115 اطلاع بدهند. اغلب بيماران با علائم آشنا بوده و در مراحل اوليه افت قند خون سريعا اقدام به مصرف قند مي‌كنند.

ـ‌ بيماران نبايد سر خود اقدام به مصرف دارويي ديگر بكنند. تداخل دارويي ممكن است باعث افت يا افزايش قند خون شود كه هر دو آسيب‌رسان است.