چکيده:

زمينه و هدف: سلطه گري/ سلطه پذيري به عنوان پديده اي شايع در ميان اغلب پرستاران در مسير حرفه اي مي تواند ريشه در ساختارهاي تاريخي؛ فرهنگي- اجتماعي، سياسي و اقتصادي هر كشور داشته باشد. هدف اين مقاله نقد و تحليل پديده سلطه گري/ سلطه پذيري در ادبيات پرستاري و چگونگي مديريت آن در حرفه پرستاري است.

مواد و روش ها: در اين مطالعه مروري، واژه هاي سلطه گري/ سلطه پذيري، پرستار و پرستاري در بانك هاي اطلاعات علمي (Pub Med، CINAHL & Ovid) به شكل نظامند مورد جستجو قرار گرفت. در نهايت 31 مقاله منتشر شده در دو دهه اخير انتخاب و مورد بررسي و تحليل قرار گرفت.

يافته ها: اين مطالعه ابتدا به واژه شناسي مفهوم سلطه گري/ سلطه پذيري، پيشينه تاريخي، ويژگي ها و پيامدهاي آن پرداخته و در ادامه به معرفي مدل ها و نظريه هاي موجود، راهكارهايي پيشگيري و مديريت اين پديده در محيط هاي كاري پرستاران مي پردازد.

نتيجه گيري: وجود ساختارهاي سلسله مراتبي در محيط هاي بيمارستاني شرايط مساعدي را براي بروز پديده اپرشن فراهم مي كند. حضور و تداوم اين پديده و پيامد هاي آن اثرات جبران ناپذيري بر حرفه پرستاري، سازمان هاي كاري و به ويژه بيماران و كيفيت ارائه مراقبت مي گذارد. اتخاذ راهبردهاي عملي و موثر در قالب اقدامات حمايتي، آگاهي بخشي، آموزشي و تدابير مديريتي از سوي مسئولين و سازمان هاي مربوطه مي تواند فضاي سازنده اي خلق نمايند كه وحدت و انسجام حرفه اي، خودباوري و توانمند سازي پرستاران را در پي داشته باشد.

کليدواژگان: سلطه گري، سلطه پذيري، پرستار، پرستاري، خشونت جانبي
http://www.magiran.com/view.asp?Type=pdf&ID=1161401