الگوریتم مدیریت ونتیلاتور Ventilator management algorithim

الگوریتم مدیریت ونتیلاتور Ventilator management algorithim

قبل از بکارگیری ونتیلاتور از صحت اتصال دستگاه به برق / منبع اکسیژن (کپسول یا سانترال) / هوای فشرده (در صورت موجود بودن) و کنترل آن توسط نشانگرهای روی دستگاه اطمینان حاصل نمایید.

لوله های ونتیلاتور را به روش صحیح بر روی ونتیلاتور ست نموده و توسط تست بگ یا مسدود کننده صحت ستینگ و نشتی را مورد آزمایش قرار دهید و تابلوی اماده برای اتصال (standby) را بر روی آن قرار دهید.

در صورت استفاده از لوله ونتیلاتور چند بار مصرف از صحت روش ضدعفونی که توسط کمیته کنترل عفونت بیمارستان پیشنهاد شده اطمینان حاصل نمایید.

در خصوص روش مرطوب سازی راه هوایی تصمیم بگیرید باید یکی از دو روش زیر را انتخاب نمایید.

الف – استفاده از دستگاه گرم و مرطوب کننده دستگاه (humidifiers) که باید به اندازه کافی آب داشته ،استریل،بدون نشتی و از بیمار به بیمار دیگر حتما شسته و ضد عفونی شده باشد. ( با توجه به احتمال کلونیزاسیون میکروبها در این محل کنترل استریلاسیون و کشتهای تصادفی توصیه میشود)

ب – استفاده از فیلتر HME که باید توجه داشته باشید که حداکثر زمان استفاده بسته به نوع آن و توصیه کارخانه سازنده 24 ساعت میباشد . در طول استفاده به عدم ایجاد مقاومت (با کنترل فشار در دو طرف فیلتر ) همچنین مرطوب شدن یک طرف فیلتر توجه نمایید . در صورت ایجاد مقاومت و افزایش فشار یا مرطوب شدن دو طرف فیلتر در هر زمانی نسبت به تعویض آن اقدام نمایید.

تنظیمات اولیه Initial Settings

در مدهای فشاری Pressure Limited

در صد اکسیژن دمی FiO2

تعداد تنفس Rate

زمان دم یا نسبت دم به بازدم I-time or I:E ratio

فشار مثبت در انتهای بازدم PEEP

فشار حداکثر دمی PIP or PAP

در مدهای حجمی Volume Limited

درصد اکسیژن دمی FiO2

تعداد تنفس Rate

زمان دم یا نسبت دم به بازدم I-time or I:E ratio

فشار مثبت در انتهای بازدم PEEP

حجم جاری Tidal Volume

تنظیمات اولیه در مدهای حجمی و فشاری شبیه هم هستند که در مدهای حجمی ، حجم جاری ست شده معادل 8-10 cc/kg بوده و در مدهای فشاری، فشار حداکثر دمی معادل 15-20mmH2O بالاتر از PEEP تنظیم میشود.

تعداد تنفس بستگی به وضعیت فیزیولوژی بیمار بستگی دارد اما برای شروع برای بزرگسالان 15-10 دم در دقیقه و برای اطفال 30-20 دم در دقیقه پیشنهاد میشود.

درصد اکسیژن دمی در ایست قلبی و تنفسی، بدون مانیتورینگ تنفسی 100% سپس کاهش داده میشود . و در بیمار با مانیتورینگ تنفسی و یا بیماران COPD از 50% شروع و بر اساس مانیتورینگ تنفسی کم یا زیاد میکنیم.

میزان PEEP به میزان 5-3 mmHg تنظیم میشود و در صورتیکه اشباع اکسیژن با   FiO2 <0.6قابل قبول نباشد افزایش میابد.

مد تنفسی با توجه به وضعیت بیمار بوده ، بعنوان پیش فرض SIMV پیشنهاد میشود

انتخاب مد حجمی یا فشاری بستگی به علت اتصال بیمار به ونتیلاتور ، همچنین بستگی به اینکه بخواهیم چه آیتمی را کنترل کنیم اکسیژناسیون یا تهویه؟ در اطفال و نوزادان انتخاب اول مد فشاری میباشد.

آیتمهایی که بر روی اکسیژناسیون موثرند

FiO2

PEEP

I time

PIP

آیتمهایی که بر روی تهویه موثرند

Respiratory Rate

Tidal Volume

رفع عيب

به بیمار نگاه کنید   Look at the patient !!

به بیمار گوش دهید Listen to the patient !!

پالس اکسی متری، گازومتری، کاپنوگرافی Pulse Ox, ABG, EtCO2

گرافی ریه Chest X ray

به ونتیلاتور نگاه کنید Look at the vent (PIP; expired TV; alarms)

هیچ گزینی جایگزین جایگزین معاینه بالینی نیست به بیمار نگاه کنید و صداهای تنفسی را گوش دهید.

آیا قفسه سینه بیمار حرکت میکند؟

آیا رنگ بیمار صورتی و پرفوزیون مناسبی دارد؟

آیا تعداد تنفس کاهش یافته؟آیا صداهای تنفسی مناسب است؟

آیا گازومتری مناسب است و تا فاصله آماده شدن آن با پالس اکسی متری و کاپنوگرافی ارزیابی نمایید.

گرافی قفسه سینه به تشخیص مناسب بودن لوله تراشه و کلاپس ریه، پنوموتراکس و هموتراکس میتواند کمک نماید.

ونتیلاتور هم میتواند یک منبع اطلاعات باشد فشارها، حجم ها و منحنی ها را میتوان ارزیابی نمود.

تهیه و تنظیم : بهنام پورگرمرودی/پرفیوژنیست