درمان ايدز
داروهايي كه در درمان ايدز به كار ميروند، چند دستهاند:
دسته اول داروهايي هستند كه بر ضد خود ويروس اچآيوي استفاده ميشوند. اين داروها باعث مرگ اين ويروس ميشوند، ولي متاسفانه قادر به پاكسازي كامل ويروس نيستند. از اين داروها هم در مرحله آلودگي و هم بعد از ظهور بيماري استفاده ميشود. فهرست اين دسته داروها بسيار بلند است كه معروفترين آنها شامل: لاميوودين، زيدوودين، اينديناوير، استاوودين، ديدانوزين، نويراپين و تنوفووير است. بعد از تشخيص آلودگي ميتوان با استفاده از اين داروها تا چندين سال شروع بيماري را به تاخير انداخت. بعد از شروع علائم بيماري هم اين داروها با كم كردن تعداد ويروسهاي موجود در خون، در كنترل علائم و بالا بردن سطح ايمني بيمار بسيار موثر هستند.
البته يكي از مشكلات اين داروها عوارض متعدد آنهاست كه گاه آنقدر شديد هستند كه باعث بدتر شدن حال بيمار شده و حتي به مرگ او منجر ميشوند. از جمله اين عوارض كمخوني، ضعف عضلات، آسيب كبدي، صدمه به پانكراس، آسيب به كليهها، ايجاد ديابت، سنگ كليه و عوارض پوستي است. بهرغم وجود اين عوارض زياد، به دليل اثر قابل توجه اين داروها، استفاده از آنها منطقي و رايج است.
دسته دوم داروهايي هستند كه عليه عفونتهاي فرصتطلب استفاده ميشوند. به عنوان مثال براي پيشگيري از عفونت ريهها با انگل پنوموسيستيس، در تمام بيماراني كه به حد معيني از ضعف ايمني رسيده باشند، از قرص كوتريموكسازول به مدت نامحدود استفاده ميشود.
براي پيشگيري از سل تمامي بيماران به طور مرتب تست پوستي ميشوند و در صورت مثبت بودن اين تست، درمان با داروي ايزونيازيد يا ريفامپين و پيرازيناميد شروع ميشود. در كساني كه پاسخ آزمايش انگل توكسوپلاسما مثبت باشد، نيز از قرص كوتريموكسازول براي پيشگيري از ظهور اين بيماري استفاده ميشود. اگر بيمار با فرد دچار بيماري آبله مرغان تماس داشته باشد از ايمونوگلوبولين مخصوص براي جلوگيري از ابتلا استفاده ميشود. از آنجا كه دليل اصلي مرگ بيماران ايدزي ظهور و گسترش بيماريهاي فرصتطلب است، پيشگيري از اين بيماريها كه بخش كوچكي از آنها نام برده شد، تاثير زيادي در افزايش عمر اين بيماران دارد.
عليرغم همه اين تلاشها در نهايت بيماريهاي فرصتطلب ظاهر شده و بيمار را زمينگير ميكنند. در اين مرحله نيز داروها به كمك بيمار ميآيند: از داروي آسيكلووير به صورت خوراكي و تزريقي در درمان عفونت با ويروس هرپس پوستي و مغزي و نيز در بيماري زونا از داروي كوتريموكسازول وريدي، در درمان عفونت پنوموسيستيس از داروي گان سيكلووير، در درمان بيماريهاي چشمي در اثر ويروس سايتومگال از داروهاي سولفاديازين و پيريمتامين و بيشمار داروهاي ديگر در درمان ديگر بيماريها استفاده ميشود.
در پست های بعدی در مورد واكسن ايدز و راههاي پيشگيري از ابتلا بحث خواهد شد.
اللهم اخرجنی من ظلمات الوهم و اکرمنی بنور الفهم