ميزان بارداري‌هاي دوقلو همچنان در حال افزايش است ولي اتفاق نظري در مورد بي‌خطرترين روش زايمان در اين بارداري‌ها وجود ندارد...

پژوهشگران در ايرلند يک مطالعه چندمرکزي آينده‌نگر را به منظور تعيين عوامل پيش‌بيني‌کننده زايمان واژينال موفق در دوقلويي و ارزيابي موربيديته حول‌وحوش زايمان بر اساس روش زايمان (سزارين انتخابي غير اورژانس، سزارين اورژانس با شروع فرايند زايمان طبيعي، يا امتحان زايمان طبيعي) در همگروهي شامل 971 زن داراي بارداري دوقلو، ترتيب دادند. روش‌هاي مختلف زايمان بر اساس يک سنجه ترکيبي از پيامدهاي نامناسب حول‌وحوش زايمان مورد بررسي قرار گرفتند.

سزارين انتخابي برنامه‌ريزي‌شده در 430 زن و سزارين اورژانس با شروع فرايند زايمان در 100 زن انجام شد. زايمان طبيعي در 441 زن امتحان گرديد که در 338 مورد (77) موفقيت‌آميز بود. در 97 مورد از زايمان‌هاي طبيعي موفق لازم شد که قل دوم بريچ از واژن بيرون کشيده شود که در 56 مورد آن‌ها سونوگرافي طي 2 هفته اخير پرزانتاسيون ورتکس را براي قل دوم نشان داده بود. ميزان زايمان سزارين براي قل دوم به 47 مي‌رسيد. موربيديته حول‌وحوش تولد بين گروه‌ها تفاوتي نداشت. داشتن زايمان قبلي و لقاح خودبه‌خودي (نه مصنوعي) موفقيت زايمان واژينال را پيش‌بيني مي‌کردند.(1)

رهنمود: اين مطالعه داده‌هاي مفيدي را براي ارايه مشاوره به زنان داراي بارداري دوقلويي فراهم مي‌کند. يک يافته جالب اين مطالعه آن است که پرزانتاسيون قل دوم در سونوگرافي طي 2 هفته قبل از زايمان، ارتباط چنداني با پرزانتاسيون پس از زايمان قل اول ندارد. در نتيجه، اين يافته‌هاي سونوگرافي ممکن است براي تصميم‌گيري‌هاي درماني حين زايمان کاربرد چنداني نداشته باشند. اين يافته‌ها در مجموع تاکيد مي‌کنند که در صورت انتخاب دقيق و تحت شرايط مناسب، زايمان واژينال براي دوقلويي مي‌تواند موفق و داراي حداقل موربيديته باشد.

منبع:

هفته نامه نوین پزشکی