بدن انسان اين توانايي را دارد كه بتواند طيف وسيعي از انواع مختلف غذاها شامل غذاهاي حاوي قند، چربي و پروتئين را هضم كند، اما اين توانايي ويژگي‌هايي دارد به‌رغم اين‌كه در برنامه غذايي ما انسان‌ها مجموعه‌ مختلفي از غذاها يافت مي‌شود كه با خروج مواد غذايي از معده، هضم آن پايان خواهد يافت و تا زماني كه غذا وارد معده نشده باشد نيز آغاز نخواهد شد.

يكي از روش‌هايي كه مانع از آغاز ناگهاني فرآيند هضم غذا در معده مي‌شود، تنظيم دقيق ترشح ماده شيميايي قوي موسوم به پروتئاز است. پروتئازها گروهي از آنزيم‌ها هستند كه مسووليت تجزيه و تحليل پروتئين‌ها را به‌عهده دارند، اما از آنجا كه بدن ما انسان‌ها متشكل از پروتئين‌هاست، لازم است پروتئازها به گونه‌اي عمل كنند كه پروتئين‌هاي سازنده بدن را هدف قرار ندهند. توليد پروتئاز در پانكراس يا لوزالمعده انجام مي‌شود، اما پروتئاز توليد شده در پانكراس به تنهايي قابليت هضم پروتئين‌ها را ندارد، بلكه لازم است كه پروتئاز توليد شده در پانكراس توسط آنزيم ديگري كه در روده يافت مي‌شود، فعال شود تا قابليت هضم پروتئين‌ها را داشته باشد.

آنزيم دوم كه آنزيم پروتئاز را براي هضم مواد غذايي فعال مي‌كند، تنها زماني كه غذا وارد معده شده باشد، وارد عمل خواهد شد و در غير اين صورت آنزيم پروتئاز همچنان در وضعيت غيرفعال باقي مي‌ماند. هنگام خواب شبانه، يعني در زماني كه معده شما خالي از مواد غذايي است، پروتئاز غيرفعال شده و ديگر قادر نخواهد بود به فعاليت خود ادامه دهد. متاسفانه برخي از بيماري‌ها، مصرف نوشيدني‌هايي حاوي مقاديري از الكل و همچنين برخي از داروها از جمله عواملي هستند كه در عملكرد آنزيمي كه موجب فعال شدن آنزيم پروتئاز مي‌شود، اختلالاتي را ايجاد كرده و در نتيجه اين آنزيم ديگر قادر نخواهد بود به فعاليت آنزيم پروتئاز كنترل داشته باشد. در شرايطي كه فرد به اين وضعيت مبتلا شود، آنزيم پروتئاز شروع به هضم بخش‌هايي از ديواره پروتئين معده كرده و در نتيجه زخم‌هايي را در ديواره معده ايجاد مي‌كند.

بنابراين در يك فرد سالم كه به هيچ بيماري خاصي مبتلا نباشد، بدن قادر خواهد بود آنزيم‌هاي گوارشي لازم براي هضم غذاها را بسازد و براساس نياز خود آن را كنترل كند، سپس آنزيم ثانويه‌اي را توليد كند كه به طور اختصاصي براي تنظيم ميزان اين آنزيم‌ها و همچنين فعال و غيرفعال ساختن آنزيم‌هاي گوارشي در بدن ساخته مي‌شود. علاوه بر اين، سيستم گوارشي بدن از جمله بافت‌هايي است كه مي‌تواند بسرعت رشد كند و در نتيجه به طور دائم و پيوسته سلول‌هاي قديمي را از بافت گوارشي جدا كرده و سلول‌هاي جديدي را جايگزين اين سلول‌ها مي‌كند و اين قابليت به سيستم گوارشي بدن كمك مي‌كند تا بتواند از خود در مقابل هرگونه آسيب احتمالي محافظت كند.