پایگاه پرستاران دانشگاه بقیه الله(عج)

در همين راستا تلاش‌ها براي غلبه بر مشكلات و موانع احتمالي ترويج شير مادر، به عنوان بخشي از برنامه‌هاي جامع تغذيه و سلامت مادر و كودك و از اجزاي كليدي مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه محسوب شده است.اما لازمه تغذيه انحصاري با شير مادر حضور دائمي مادر در كنار كودك است. در 6 ماه اول زندگي فواصل شيردهي بسيار كوتاه و حتي مي‌تواند زير يك ساعت باشد. از سوي ديگر امكان دوشيدن شير مادر و نگهداري آن به علت ميزان كم شير و نياز زياد كودك كم است. از اين رو حضور مادر در كنار فرزند مي‌تواند شرايط اوليه تغذيه با شير مادر باشد.

در سال 1374 ايران با تصويب ‌قانون ترويج تغذيه با شير مادر و حمايت از مادران در دوران شيردهي به عنوان نخستين كشور در منطقه مديترانه شرقي توانست در جهت تغذيه با شير مادر قدم بردارد. پس از گذشت حدود 11 سال با ارائه لايحه‌اي ‌از سوي هيات دولت افزايش تسهيلات براي مادران شاغل مدنظر قرار گرفت تا از اين پس مادران شاغل 6 ماه را در كنار كودك خود سپري كنند. اين قانون نيز در مجلس به تصويب رسيد تا مادران بتوانند 6 ماه در كنار كودك خود باشند.

اما اين قانون به چه صورت اجرا مي‌شود؟ متاسفانه آمارها نشان مي‌دهد بسياري از مادران از ترس از دست دادن شغل خود از اين مرخصي صرف نظر مي‌كنند و بناچار كودك خود را با شير خشك تغذيه مي‌كنند. پس از 6 ماه نيز هر چند قانون ما از مادران شاغل براي شيردادن به فرزندانشان حمايت مي‌كند،‌ اما اكثر كارفرماها جايي براي نگهداري و شيردادن فرزندان پرسنل ندارند، مرخصي ساعتي براي شير دادن نوزادان به مادران داده نمي‌شود و مرخصي پس از زايمان نيز به عناوين مختلف اجرا نمي‌شود و اين مشكلات متاسفانه در بخش دولتي هم وجود دارد.

دكتر عليرضا مرندي، وزير اسبق بهداشت و درمان و عضو كنوني كميسيون بهداشت و درمان مجلس شوراي اسلامي در اين خصوص مي‌گويد برآوردها حاكي است اقليتي از دستگاه‌هايي كه مادران باردار و شيرده را به كار گرفته‌اند، اين قانون را به طور كامل اجرا مي‌كنند و بيش از 50 درصد محيط‌هاي كاري اين قانون را به طور كامل اجرا نمي‌كنند و برخي از آنها ممكن است بعضي از مواد اين قانون را اجرا كنند. وي مي‌افزايد: واقعيت‌هاي جامعه ما حاكي از اين است كه روز به روز مصرف شير خشك افزايش مي‌يابد و تغذيه انحصاري با شير مادر تا 6 ماهگي و ادامه تغذيه با شير مادر تا 2 سالگي همراه با مواد غذايي ديگر كم مي‌شود، كاركنان مراكز بهداشتي ـ درماني و بيمارستان‌ها آموزش لازم را در اين زمينه به مادران نمي‌دهند و تلاش زيادي براي ترويج تغذيه با شير مادر نمي‌كنند.