پایگاه پرستاران دانشگاه بقیه الله(عج)

پرستار حضرت امام(ره): مهمترین ویژگی حضرت امام نظم ایشان بود.

پرستار حضرت امام(ره) خاطرات زیادی از روزهای بودن در کنار رهبر کبیر انقلاب اسلامی دارد، می گوید: مهمترین ویژگی حضرت امام (ره) نظم ایشان بود، ضمن اینکه برای همه ما پدری مهربان و دلسوز بودند.

مهدی صادقی شرمه، کارشناس ارشد پرستاری در سال 1341 متولد شد متاهل و صاحب 2 فرزند است و فعالیت های خود در زمینه مراقبت های پرستاری را از بهیاری و از سال 63 آغاز کرد. وی پس از فارغ التحصیلی از رشته پرستاری تاکنون در بخش CCU بیمارستان تخصصی قلب جماران و نیز به عنوان عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج) فعالیت می کند. وی به همراه 11 پرستار دیگر به مدت 3 سال (از سال 65 تا 68) در تیم مراقبتی حضرت امام(ره) فعالیت داشته و خاطرات فراوانی از حضور در محضر بنیانگذار جمهوری اسلامی دارد. 

از وضعیت حضرت امام در سالهای پایانی عمرشان چه خاطراتی دارید

حضرت امام(ره) مشکل قلبی داشتند و یک تیم پرستاری که اکثراً سی.سی.یو کار بودند برای حضرت امام(ره) آماده شدند که توفیق داشتند از سال 65 تا 14 خرداد 68، زمان ارتحال حضرت امام(ره) در خدمت ایشان باشند.

محیط مراقبتی امام منزل ایشان بود یک منزل 2 طبقه که در طبقه اول یکی از اتاقهای ایشان بخش سی.سی.یو کوچکی به همراه تجهیزات و امکانات راه اندازی شده بود و در طبقه دوم نیز 2 پرستار به همراه 2 پزشک 24 ساعته حضور داشتند این 2 پرستار به صورت 24 ساعته حضرت امام(ره) را از نظر قلبی مانیتورینگ می کردند.

امام(ره) توسط یک دستگاه تلمتری از فرودین 65 تا زمان ارتحال از راه دور مانیتور می شدند و 2 پرستار مانیتور مستقر در طبقه دوم هر 2 ساعت یک بار جابه جا می شدند تا مانع از بروز خطا و حوادث احتمالی ناشی از خستگی کار شود.

علت ابتلاء حضرت امام(ره) به عارضه قلبی چه بود؟

حضرت امام(ره) بیش از 80 سال سن داشتند و قطعاً در این سن شریانهای کرونر هر فردی گرفتار می شود ایشان هم از این قاعده مستثنی نبودند و از سالها قبل تحت درمان و پیگیری های دارویی و تست ها و آزمونهای تشخیصی بودند. در فروردین 65 به دنبال آنفارکتوس سطح تحتانی قلب و متعاقب آن ایست قلبی – تنفسی عملیات احیای قلبی – ریوی برای ایشان به سرعت انجام شد و خوشبختانه مجدداً خداوند ایشان را به ملت جمهوری اسلامی ایران هدیه کرد و از آن زمان به بعد بود که به طور دائم ایشان تحت مانیتورینگ قلبی بودند.

از ویژگی های بارز شخصیتی حضرت امام(ره) بگویید.

امام مدرس بزرگ اخلاق و عامل به عمل بود و هر نکته اخلاقی که علما برای رعایت آن در دروس اخلاق تدریس می کنند در ایشان به صورت یک جا جمع بود. در همه اعمال، رفتار و سکنات ایشان نمونه های بارزی از توکل به خدا، نظم، آرامش، مهربانی با خانواده و ملازمین و صبر مشهود بود به طور مثال قرار بود پماد موضعی را در محلی برای ایشان استفاده کنم که بر اثر بی دقتی مقدار زیادی از پماد را برداشتم بلافاصله حضرت امام(ره) فرمودند این مقدار زیاد است کمتر استفاده و صرفه جویی کنید ایشان بسیار صرفه جو بودند و در این باره مثالهای فراوانی در زندگی ایشان هست.

برخورد ایشان با اهالی خانه چگونه بود؟

ایشان بسیار اهالی خانه را دوست داشتند و کاملاً محترمانه و مثل پدری مهربان و خوش اخلاق با همه برخورد می کردند به نحوی که نوه کوچکشان از سر و کول ایشان بالا می رفت و مزاحم فعالیت شخصی ایشان می شد اما به هیچ وجه با تندی کودک را رد نمی کردند و ما این موارد را در هنگام اقدامات مراقبتی شاهد بودیم.

بهترین خاطره شما از حضرت امام(ره) چه بود؟

اکثراً در هنگام بروز یک مشکل بهداشتی – درمانی و حضور در خدمت ایشان بودم همه این لحظات برای یک پرستار، لحظات خوب و خوش است اما به عنوان یک نکته که همه باید از آن درس بگیریم و همیشه در خاطره من می ماند این است که یک شب حدود ساعت 2 صبح هنگام مانیتورینگ قلب حضرت امام(ره) دیس ریتمی های خطرناک قلبی به نام تاکی کاردی بطنی مشاهده کردیم بلافاصله با لوازم احیاء بالای سر ایشان حاضر شدیم سرعت عمل ما باعث شد که همسر ایشان فرصت خروج از تخت خواب را تداشته باشند و با حضور ما در زیر پتو پنهان شدند نکته جالب اخلاقی اینجاست که حضرت امام(ره) به محض ورود ما پرسیدند چه شرایط خاصی ایجاد شده که شما سرآسیمه به اینجا آمدید و آیا امکانش نیست تا عیال از زیر پتو خارج شود چادر به سر کند و در گوشه ای بایستد که دکتر پورمقدس توضیحاتی برای ایشان دادند و در ظرف چندثانیه خانم حضرت امام(ره) چادرشان را سر کردند و در این چند ثانیه حضرت امام(ره) از حال رفتند اما خوشبختانه با آمادگی و انجام به موقع اقدامات احیاء دیس ریتمی فوق اصلاح و ریتم قلبی امام مجدداً طبیعی شد.

مهمترین درس از این ماجرا این است که ایشان تسلیم محض نظر متخصصان بودند و اعمال نظر نمی کردند در حالی که امروز افراد با وجود نداشتن سررشته در کارهای مختلف به خود اجازه اظهار نظر می دهند.

مهمترین ویژگی حضرت امام(ره) چه بود؟

نظم، ایشان همه رادیوهای بیگانه را برای کنترل اخبار ایران سر ساعتی معین گوش می دادند دقیقاً سرساعت رادیو روشن و پیچ ولوم آن به آرامی بلند می شد به طوری که ما ساعتهای خود را بر این اساس تنظیم می کردیم مثلاً  هر روز در ساعت 6 بعد از ظهر ایشان رادیوهای خارجی را گوش می کردند و در ساعت 14 و 10 دقیقه پس از شنیدن خلاصه اخبار می خوابیدند که از ضربان قلب ایشان متوجه زمان استراحتشان می شدیم.

ایشان همواره راس ساعت 10 برای پیاده روی از ساختمان خارج می شدند و بقیه فعالیتهای ایشان همه سر ساعت و به طور دقیق انجام می شد به طوری که اگر ساعت نداشتیم از حرکات و رفتار حضرت امام(ره) متوجه زمان دقیق می شدیم.

روند درمان ایشان در بیمارستان به چه شکل ادامه یافت؟

ایشان پس از آنفارکتوس میوکارد در سال 65 بارها به درد قفسه سینه دچار شدند که برای کنترل این وضعیت ما هر بار مجبور بودیم بین 48 تا 72 ساعت ایشان را در بیمارستان کنار منزلشان بستری و تحت مراقبت بیشتری قرار دهیم در آن دوران همه برنامه های ایشان تحت الشعاع قرار می گرفت اما ایشان هیچ اعتراضی نمی کردند و اختیار کامل کار را به تیم درمان می دادند.

حدود یک ماه آخر عمرشان در یکی از شیفت های من ایشان زنگ رابط مابین پرستار و بیمار را زدند و پس از این که به خدمت ایشان رسیدم فرمودند مشکل و درد معده دارند که بلافاصله نمونه ای از ایشان گرفته شد و پس از تائید آزمایشگاهی بلافاصله هماهنگی های لازم برای آندوسکوپی انجام شد و پس از تشخیص 3 پاتولوژیست معروف تهران "لنفوم معده" را برای ایشان تشخیص دادند که پس از مشورت با اعضای خانواده، مسئول تیم درمان و سران 3 قوه مقرر شد ایشان جراحی شوند پس از انجام موفقیت آمیز جراحی، ایشان داروها و غذاهای خوراکی را آغاز کردند اما پس از گذشت حدود یک هفته به علت دست اندازی سلولهای سرطانی به مغز استخوان ایشان به طور ناگهانی به افزایش سلولهای خونی دچار شدند که بلافاصله توسط یکی از متخصصان خون و انکولوژی معاینه شدند و داروی ضدسرطان برای ایشان تجویز شد اما متاسفانه پس از دریافت دومین دوز درمانی ایشان به آنفارکتوس وسیع سطح قدامی قلب و متعاقب آن شوک کاردیوژنیک و ادم حاد ریه دچار شدند که بلافاصله عملیات احیای قلبی آغاز و به ونتیلاتور وصل شدند اما این اقدامات با توجه به از دست رفتن سایز وسیعی از عضله قلب نتوانست وجود مبارک ایشان را برای ملت ایران نگه دارد و در ساعت 22 و 20 دقیقه شب 13 خرداد 1368 از میان ما رفتند.

حضرت امام (ره) را در یک جمله تعریف کنید.

ایشان پدری مهربان و رهبری دلسوز و آگاه به مسائل زمان و سیاسی روز و نیازهای ملت ایران بودند.