كوكائين گرچه يك ماده بي حس كننده است كه مصرف پزشكي دارد اما بيشتر در مواد مخدر يافت مي شود و باعث مسموميت هاي زياد و مراجعه برخي جوانان به مراكز اورژانس مي شود.

اين ماده به روش‌هاي گوناگوني از جمله استنشاقي، تدخيني، خوراكي، مخاطي، وريدي و مصرف از راه بيني مورد استفاده قرار مي‌گيرد. كوكائين از دهان، بيني و دستگاه گوارش قابليت جذب دارد و شروع و مدت اثر با روش مصرف تغيير مي‌كند. زماني كه از طريق بيني مصرف مي‌شود ظرف 30 دقيقه به حداكثر اثر خود رسيده و در مجموع براي يك تا 3 ساعت اثر دارد. اما زماني كه آن را مي‌خورند ظرف 90 دقيقه به حداكثر اثرش مي‌رسد و براي 3 ساعت اثر دارد.

تظاهرات باليني

اثرات كوكائين را مي‌توان روي بخش‌هاي مختلف بدن ديد. كوكائين باعث افزايش ضربان قلب و حتي سكته قلبي مي‌شود. پارگي عروق خون رسان به قلب و رگ اصلي بدن، آئورت ديده شده است. در مغز و سيستم عصبي اثر مي‌گذارد و باعث بروز سكته مغزي و تشنج مي‌شود. افرادي كه به مدت طولاني به مصرف ادامه مي‌دهند ممكن است دچار افت سطح هوشياري شوند كه با تحريك به سطح هوشياري نرمال برمي‌گردند و اين وضعيت تكرار شونده است. برطرف شدن اين حالت كه به نوعي از مسموميت بازمي‌گردد مي‌تواند 24 ساعت به طول انجامد. كوري در اثر آسيب ناشي از عروق خون رسان به چشم با درگيري يك يا هر دو چشم ممكن است رخ بدهد.

اقدامات درماني

انتقال سريع بيمار به مركز مسموميت‌ها اولويت درماني است؛ بنابراين در هر فرد مشكوك به مصرف كوكائين بايد سريعا اورژانس پيش بيمارستاني (115) را در جريان گذاشت. احتياط‌هاي لازم براي ممانعت از آسيب بيمار لازم است. اين بيماران مستعد تشنج هستند؛ بنابراين بايد همراه داشته و در محلي قرار گيرند كه در صورت بروز تشنج آسيب نبينند.

به دليل خطرات ناشي از مصرف بسياري از داروها در اين بيماران، بايد تجويز هرگونه دارويي زير نظر پزشك باشد. به فرض براي كنترل تپش قلب در اين بيماران اگر از دارويي همچون متورال يا پروپرانولول استفاده شود مي‌تواند فشار خون را به يكباره بالا برده و منجر به عوارض خطرناك فشار بالا مانند خونريزي مغز يا پارگي رگ اصلي بدن، آئورت شود.

اگر اكسيژن در دسترس است يكي از اولويت‌هاي درماني محسوب مي‌شود. براي كنترل علائم قلبي گاهي نياز به درمان‌هايي مشابه بيماران با انفاركتوس قلبي بوده و بسياري از بيماران را بايد به بخش مراقبت‌هاي ويژه قلبي انتقال داد.

بيماران مضطرب را با آرامبخش آرام كرده و در محيطي ساكت و آرام قرار مي‌دهند. اگر بيمار داراي دماي بدن بالايي است بايد با پنكه و كهنه مرطوب خنك شود.