اعتياد از نوع مجازي

امروزه همه چيز دارد مجازي مي‌شود. از دانشگاه و مدرك گرفته تا فضا و... حتي اعتياد هم مجازي شده است. شايد تا‌چند سال پيش اعتياد به اينترنت امري دور از ذهن بود، اما اكنون اعتياد به اينترنت به يك واژه آشنا تبديل شده است. از سال 1995 ميلادي روانپزشكي به نام گلد برگ، اعتياد جديدي را كشف كرد. او با مردمي روبه‌رو مي‌شد كه براي ديدن صفحه نمايشگر كامپيوتر، خانواده خود را رها كرده‌اند. اينها در بسياري از مواقع ترجيح مي‌دادند وقت خود را با كامپيوتر و در سايت‌هاي مختلف اينترنت بگذرانند. به اين ترتيب اعتياد جديد را كشف كرد و بتدريج ساير محققان جنبه‌هاي ديگر اين اعتياد را شناسايي كردند . اعتياد به اينترنت، برداشت كلي و اصولا به استفاده مستمر از اينترنت اطلاق مي‌شود و امكان دارد دامنه نتايج آن به كم خوابي، به‌خطر افتادن موقعيت شغلي و دگرگوني در روابط خانوادگي و اجتماعي منجر شود.

البته هنوز روان‌شناسان مطمئن نيستند كه اسم اين پديده را چه بگذارند. برخي از آنها ترجيح مي‌دهند به جاي واژه اعتياد به اينترنت از واژه اعتياد به كامپيوتر استفاده كنند؛ چون هستند افراد زيادي كه ساعت‌ها با كامپيوتر كار كرده و به آن وابسته‌اند، اما اصلا به اينترنت فكر نمي‌كنند. حتي بسياري از روان‌شناسان در اين مساله ترديد دارند كه آيا واژه اعتياد براي توصيف زماني كه مردم وقت زيادي را صرف استفاده از اينترنت مي‌كنند، واژه مناسبي است.به هر حال واژه را هر چه بناميم اين واقعيتي است كه وجود دارد.

مانند تمامي انواع ديگر اعتيادها، اعتياد اينترنتي، نوعي اختلال و بي‌نظمي رواني ـ اجتماعي با مشخصه‌هايي چون تحمل(نياز به افزايش زمان لازم براي كسب مطلوبيت برابر با زمان‌هاي اوليه استفاده)، علائم كناره‌گيري(بويژه رعشه و ارتعاش، اضطراب و بي‌‌حوصلگي)، اختلالات عاطفي (افسردگي، تندخويي و بدخلقي) و از هم گسيختگي روابط و مناسبات اجتماعي(كاهش يا فقدان روابط اجتماعي به لحاظ كمي يا كيفي) است.

مشكلات ميان فردي يا مشكلات هنگام كار يا مطالعه، ناديده گرفتن مسووليت‌هاي مربوط به دوستان، خانواده، كار يا مسووليت‌هاي فردي، كناره‌گيري پس از دست كشيدن از اينترنت، كج خلقي هنگام تلاش براي دست كشيدن از اينترنت، آنلاين ماندن بيش از زمان برنامه‌ريزي شده، دروغ‌گفتن يا مخفي نگهداشتن زمان واقعي كار با اينترنت از نظر دوستان يا خانواده، تغيير در سبك زندگي به منظور گذراندن وقت بيشتر با اينترنت، كاهش فعاليت فيزيكي، بي‌توجهي به سلامت شخصي و بي‌خوابي يا كم خوابي يا تغيير در الگوي خواب به منظور گذران وقت در اينترنت از ديگر علائم اين اعتياد است.

شايد عجيب باشد اگر در دادگاه خانواده بشنويد چون به اينترنت معتاد شده بودم، همسرم از من طلاق گرفت. اما اين هم از دردسرهاي واقعي دنياي مجازي است. از پيامدهاي اعتياد اينترنتي مشكلات خانوادگي و تاثير آن روي روابط زناشويي، والدين و فرزندان است. امروزه اصطلاح بيوه‌ اينترنتي به همسر معتاد به اينترنت اطلاق مي‌شود. آمار نشان مي‏دهد اعتياد به اينترنت ممكن است به فروپاشي خانواده و طلاق منجر شود. شايد باور كردن اين‌كه شخصي همسر خود را فقط به علت ارتباط با فرد ديگر در اينترنت ترك مي‏كند براي كساني كه به اينترنت اعتياد پيدا نكرده‏اند، وحشتناك به نظر برسد؛ ولي اين مساله هر روز در دنياي اينترنت اتفاق مي‏افتد.