آلبومین انسانی (Human Albumin)
آلبومین انسانی (Human Albumin)
اشكال دارويي:
Infusion: 5%, 20%
موارد مصرف:
محلولهاي حاوي آلبوميندر درمان فوري كمي حجم خون همراه يا بدون شوك، كمي پروتئين خون، در بيماراني كه دچار سوختگيهاي شديد شدهاند، به منظور حفظ حجم پلاسما و غلظت پروتئين و جلوگيري از غليظ شدن خون، بهعنوان داروي كمكي براي رقيق نمودن خون در اعمال جراحي بايپس قلبي ـ عروقي و همچنين براي كنترل خيز در نفروز حاد يا سندرم حاد نفروتيك در بيماراني كه به درمان با سيكلوفسفاميد و كورتيكواستروئيد پاسخ نميدهند، و نيز در درمان كمكي پانكراتيت يا عفونتهاي داخل حفره شكم مصرف ميشود. محلول غليظ آلبومين به صورت كمكي در درمان بيماران تحت همودياليز و نارسايي حاد كبدي زيادي بيليروبين خون نوزادان مصرف ميشود.
فارماكوكينتيك:
نيمه عمر دفع دارو 20ـ15روز است. رقيقشدن خون ناشي از مصرف اين فرآورده طي چند دقيقه بروز ميكند. طول اثر دارو به حجم اوليه خونب ستگي دارد. اگر حجم خون كاهش يافته باشد، افزايش حجم بمدت چند ساعتباقي ميماند. در بيماراني كه حجم خون آنها طبيعي است، اثر دارو به مدت كمتري باقي خواهد ماند.
مكانيسم اثر:
آلبومين يك تنظيمكننده مهم حجم خون در گردش است و 80 ـ70درصد فشار انكوتيك پلاسما را ايجاد ميكند. انفوزيون محلول 5 درصد آلبومين از نظر ايجاد فشار انكوتيك معادل با حجم مساوي از پلاسما است و حجم خون را به ميزان تقريبا برابر با حجم آلبومين انفوزيون شده افزايش ميدهد. آلبومين سبب افزايش موقت حجم خون ميشود كه منجر به كاهش غلظت و ويسكوزيته خون ميشود.
موارد منع مصرف:
اين دارو در كمخوني شديد، نارسايي قلبي، زيادي حجم خون و خيز ريوي نبايد مصرف شود.
هشدارها:
1ـ سرعت انفوزيون محلول حاوي آلبومين بايد 2ml/minـ1 باشد.با وجود اين، سرعت انفوزيون و حجم تام آلبومين مورد نياز بايد براساس پاسخ هموديناميك بيمار تعيين شود.
2ـ آلبومين با وراپاميل هيدروكلرايد، محلولهاي حاوي الكل، محلولهاي اسيدآمينه و چربي امولسيونه ناسازگاري دارد.
عوارض جانبي:
نارسايي احتقاني قلب، كاهش قابليت انقباضي عضله قلب، خيز ريوي و احتباس آب و املاح با مصرفاين دارو گزارش شده است.
مقدار مصرف:
بزرگسالان: براي افزايش حجم خون 25گرم آلبومين با سرعتي كه بيمار ميتواند تحمل كند، انفوزيون وريدي ميشود. درصورت عدم پاسخ طي 30ـ15 دقيقه، اين مقدار مصرف را ميتوان تكرار نمود. در كاهش پروتئين خون، 70ـ50 گرم از محلول 20 درصد، با سرعت 100 ميلي ليتر طي 40ـ30 دقيقه انفوزيون وريدي ميشود. در سوختگيهاي شديد، پس از تجويز حجمهاي زياد از محلولهاي تزريقي و حفظ حجم پلاسما، پس از 24 ساعت، ابتدا 25 گرم انفوزيون وريدي ميشود و سپس مقدار مصرف بايد به گونهاي تنظيم شود كه غلظت آلبومين پلاسما در حد25 g/L باقي بماند. در باي پس قلبي-عروقي، غلظت پلاسمائي آلبومين بايد درحد 25 g/L نگهداري شود. در سندرم نفروتيك حاد و نفروز حاد، 25 گرم از محلول غليظ همراه با يك داروي مدر مناسب، يكبار در روز براي 10ـ7 روز انفوزيون وريدي ميشود.
در همودياليز مقدار 25g از محلول 20%بهصورت انفوزيون وريدي مصرف ميشود. بيشينه مقدار مصرف در بزرگسالان تا g/kg 2 طي 24 ساعت است.
كودكان: براي افزايش حجم خون،12/5ـ2/5 گرم (يا g/kg 1 ـ 0/5) باسرعتيكه براي بيمار قابل تحمل است، انفوزيون وريدي ميشود. در صورت عدم پاسخ كافي طي 30ـ15 دقيقه، مصرف يك دوز اضافي توصيه ميشود. در سوختگيهاي شديد، پس از تجويز حجمهاي زياد از محلولهاي تزريقي و حفظ حجم پلاسما،پ س از 24 ساعت، ابتدا 25 گرم انفوزيون وريدي ميشود و سپس مقدار مصرف بايد بهگونهاي تنظيم شود كه غلظت آلبومين پلاسما در حد g/L 25ـ20 باقي بماند. در درمان زيادي بيليروبين نوزادانg/kg 1 از محلول غليظ در طول انتقال خون يا 2ـ1 ساعت قبل از آن انفوزيون وريدي ميشود.
اللهم اخرجنی من ظلمات الوهم و اکرمنی بنور الفهم